Çıkmazlarda Kalbim Turu
Author: Feyyaz ALAÇAM
Hani böyle içinizden çekip gitmek gelir ya… Bu tur da öyleydi biraz işte…
Bir sabah erkenden, güneşi doğurarak düştüm yola.Her zaman ki Orhan Veli şiiri bile tam tatmin etmiyordu beni.
Önce evimden, sonra kendimden çıktım.Bir kaç saat sonra bir patiseriden simit falan aldım.Sordum, umut satmıyorlarmış.Devam ettim.Saatler geçti… Kızkalesi’ne vardım.
Kızkalesi manzarasından sonra günlerdir dogru düzgün uyku görmemiş gözlerimi kapattım.Yaklaşık 1 saat uyuyakalmışım.Bir dostum kamp yaparken eşlik edecekti bana.İsmi Hüseyin.Aradı, atlamış ilk otobüse, bana dogru yola cıkmış.Bir süre sonra geldi Hüseyin.Dogal su kaynaklarının denize karıştıgı, Akyar adlı piknik alanının en uç noktasına çadırımızı kurduk.
Hüseyin çalışkan çocuktur.Oltasını da getirmiş yanında.Yemleri takıp başladı sallamaya… Bir, iki, üç… Önce misina kırıldı.Tamir etti hemencecik… Ben o sırada bir yerlerdeydim.Belki biraz deniz, belki de gökyüzü…
Gün yavaş yavaş batıcak, belli oldu.Aslında kısacık bir şey hayat.Ve çok hızlı ölüyoruz… Ben kagıdımı kalemimi almış, şiir kusarken, bir ses geliyor ‘ Feyyaaaaz… Ha haaaaa’
Hüseyin 2 derya kuzusunu sallandırıp oltasında, aldıgı keyfi gösteriyordu gülüşüyle… Ben o sırada o derya kuzularına uzaktan bakıp salakça bir tebessüm iliştirdim suratıma.
Halbuki şu çırpınış halindeydi kalbim.Hem oltada asılı kalmak istiyordum, hem denize dönmek.Bir tanımsız çırpınıştan ibaretti koca ömrüm.Derin bir iç çekip, bu derya kuzusunu orada Hüseyinle yalnız bırakıp, denize attım kendimi.Soğuk soğuk tenimdeydi su.Aklım bir türlü durmuyor, denizde oldugumdan ağladığım belli olmuyordu fakat denizin hüzün oranını bayagı bi arttırmıtım hani…
Sonra akşam oldu… Bir yıldız tutum.Yanıma oturtmaya çalıştım.Bİraz ugraştıktan sonra bir baktım, küçük bir köydeki yobazların, köyün delisine çöp toplatma çabası gibi gelmeye başladı onu yanıma oturtma çabam.Uyumadım… Uyuyamadım… Sonra nasıl oldu bilmiyorum ‘içim geçmiş’ 2 saat kadar uyumuşum.O arada sinekler bedenimi delik deşik etmiş. İşte sol kolum
Ve sağ…
Delik deşik kollarıma, kalbime, kalbimdekine, özgürlügüme, tutsaklığıma, artık uzamış saçlarıma bakıp, düştükçe düşündüm… O arada Hüseyin fotograflamış beni… Yüzüme ara ara astıgım gülümseme maskesini kayaların üstünde bıraktıgım bir anmış bu.Fotografa bakınca anladım.
Bisikletci dostlarımdan Mesut ile telefonlaşmıştım.O da benim kamp yaptıgım alana yakın bir yerde askerlik vazifesini sürdürüyordu.Komutanından izin alıp, atladı geldi yanımıza.Cennet Cehennem diye tarihi kalıntıların olduğu o yere gitme kararı aldık.Önce Cehennemi gördük.İşte sadece bir boşluk ve o boşlugun içinde benim çok konuşan agzımdan çıkan bir kaç yankı… Bir kaç sevmedigim şarkı…
Askerlik vazifesini memunuyet ve keyif ile devam ettiren Mesut 
Ben orada fotograf cekerken ‘Amca beni de cek beni de…’ diyip, üç kişilik grubumuzda şenlige neden olan o küçük ;
Bu arada Hüseyin ve Mesut acayip iyi arkadas oldular
Sonra Hüseyin beni fotografladı.Ben o arada Cehennemin damarlarını inceliyordum.
Şİmdi de Cennet’e gidiyoruz bakalım.Cennnet de aynı cehennem gibi, azcık daha geniş sanki.Tabi yerin altına inen 455 merdiven basamagı ile karşılaşmadık.Kuş bakışı Cennet
Birazcık şebeklik yapıyorum ki içimde kıvranan sancıyı dostlarıma da bulaştırmayayım…
Ama cok geçmiyor.Uçurum bana, ben uçuruma bakıyorum… Kimim göz bebekleri daha yeşil diye…
Sonra Cennetin girişine dogru ilerlemeye başladıgımız bir sırada, çocuklar karşılıyorlar bizi, ellerinde çiçekten kolyeler… Sanırım melek diye onlara deniyor.
İnsanı hiç böyle temiz gördünüz mü?
455 Merdiveni inmeye koyuluyoruz usul usul.Bu arada çok yorgun dönüyor insanlar Cennetten
Cennet yolundayız üç kafadar
Evet.Cennet mağarasının girişinde kocaman bir Kilise karşılıyor bizi.İnanılır gibi değil… Bu arada ortam soğumaya başladı… Huriler de şimdi gelirler
Mesut ve Hüseyin şarap bulmak ümidiyle kilisenin altını üstüne getiriyorlar, o arada fotograflıyorum onları.
Bir de ben bakayım şu kiliseye…
Hüseyin ve Mesut’un şarap bulacakları yok
Duruma el koyup, şarap duasına başlamalıyım
Hangeeeeee Hangeeeee Hangeya
Haaaaa haaaaah guuuuu
Eveeeeev yaaaa Heyyaaaaa ooooowu vaaa
Şarap falan bulamadık 
O Kilisenin içinde bir kaç Hayyam Dörtlügü okuyup devam ettik Cennete inişimize
*
*
Şu testi de benim gibi biriydi;
O da bir güzele vurgun, dertliydi.
Kim bilir, belki boynundaki kulp da
Bir sevgilinin bem beyaz eliydi.
*
Cennette huriler varmış, kara gözlü;
İçkinin de ordaymış en güzeli.
Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz:
Bak, bir yanda şarap, bir yanda sevgili.
*
Dünya padişahın, kayserin, hakanın olsun;
Cehennem kötünün, cennet iyinin olsun;
Tesbih meleklerin olsun, temizlik Rızvan’ın:
Sevgili bizim olsun, canı canımız olsun.
İşte CEnnetten çıkma bir kare 
Bu sırada aklımızdan bisikletci dostlarımız geçiyor.Başta Kevser ve Taşdelen 
Merhaba doğanın ruhu feyyaz
Uzun zamandır böylesine güzel ve neşeli bir tur görmemiştim. Senin hüznüne anlam veremedim =) böylesine güzel bir yerde ve bu güzel dostlarla ayrıcalıklı olduğunu hissedip gülümsemen lazımdı kalbinden gelerek… Elbet vardır sebebi açmıyalım yaraların kabuklarını =) Gerçekten harika bir tur olmuş, nicelerini bekliyoruz sizlerden hoşçakalın…
süpersin bro
Harika fotoğraflar, insanın bir fotoğraf makinesi bir de bisikleti olmalı. Bisiklet yaşamak fotoğraf makinesi de paylaşmak için. Neredeyse 6 yıl önce aynı yerlerden geçmiş aynı yerleri, aynı sırayla geçmiştim. Kiliseyi içinde geçirdiğim anı çok güzel anımsıyorum. Bu hristiyanlarda hep en güzel yerlere kiliselirini yapıyorlar demiştim kendi kendime. Ve eğer zamanında doğmuş olsaydım, o kilisede yaşamak isteyip istemeyeceğimi sormuştum 13 yaşımda. Cevabım evet ti, içeride tek başıma bir saat geçirdikten sonra ne olursa olsun orada sonsuza kadar yaşayabileceğimi hissetmiştim sanki. Yazı ve fotoğraflar için çok teşekkürler dost. Ve tabi ki bana eski günleri hatırlattığın için de. Bu turla aynı zamanda ben de kendimden sıkılıp, bisikletimi yükledikten sonra yola çıkmıştım.
.
Ne güzel bir anlatım ve ne özenilesi anılar …
İş yerimde klavyemin başında, buram buram özlerken doğayı ılık bir rüzgar gibi yüzüme değidi yazın ve fotoğrafların.
En güzel sığınakta dostlarla buluşmuşsun.Doğayı ve dostaları özledim derin derin.
Çok şey anlatan fotoğraflar sıcacık yüzler doldu, Çocuk yüzleri ve dost sıcaklığı aydınlattı hapsedildiğim odamı.
Hayyam dokundu omuzuma, dertlerim dağıldı gitti.Mahmur bir beste çalıyordu.
Teşekkürler Feyyaz alıp götürdüğün için oralara.
Dostlukla kucaklıyorum, seni ,dostlarını ve doğayı.
süper bi turdu gerçekten kafanızı nereye çevirseniz ya mavinin sonsuzluğu ya rüzgarın huzuru vardı bölge birazda zoru sevenler için mükemmel bir yer bi dahaki turda kalbinde sevgi olan daha çok dostumuzla buluşmak umuduyla
Feyyaz abicim yine eğlenmişsin
Bir Gitmediğin yer Cennet kalmıştı onu da başardın abi 
Ne güzel yerler varda haberimiz yok sayende bizde gidemesek bile görmüş oluyoruz.. ayrıca her gittiğin yerde ayrı bi damak tadına sahip oluyorsun.. şarap duasıda ilginçmiş 
Sinekler seni pek sevmemiş galiba sana savaş ilan etmişler dikkat et kendine abi sen bize lazımsın 
Mavi Buluta da selamlar 
Kardeşim eğer sen olmasaydın ve elbette hüseyin, ben asla bu kadar eğlenemez ve bu kadar güzel bir tad almazdım bu turdan. Bahsettiğim tad tabiki çilek, sıkma ve gözleme
:p
GPA’da seninle sohbet etme şansımız olmadı kısmet burayaymış ama tabiki pişman oldum o zaman sohbet etmediğimiz için orada daha fazla zamanımız vardı neyse kısmet bir sonraki GPA’ya
)
Beraber tur teklifimi değerlendirip geldiğiniz için sağolun ;o) Bu arada ellerine sağlık fotoğraflar muhteşem ve elbette anlatımında ;o)
İlginize minnettarım dostlarım.Hepinizi ayrı ayrı seviyorum…
Sevgim ve yüregimle…
cok güzel resmler feyyaz hayran kaldım buesimleri görünce hayatımdaki boslugu ve hayatın anlamını anladım umarım gene biryerlerde karsılasırız öptüm
Doğa aşkı
fotoğrafLar gerçekten güzeL 
Ece temelkuran yazılarından sana doğru bir yolculuk yaşadım. Garip bir şekilde küçük siyah balığın hikayesi için bu tarafa yönlendirilmiştim; hikayeyi okudum ve sonra ‘bu kim ki acaba ‘ diyerek bakmaya başladım sitene, herşey çok güzel ama nedense garip bir hüzün çöktü üzerime içimdeki boşluğu mu farkettim ya da bu klişe lafın arkasına sığınıp boşlukta olduğumu farketmem için uğraşan gerçek boş hayatın açığınımı yakaladım bilmiyorum ama gerçekten iyi geldin kardeşim yazılarınla fotoğraflarınla iyi geldin sağol
.
gayri ihtiyari arka fonda çalmakta devam eden rast makamında kanun taksiminin de etkisiyle ‘ya acaba bende katılabilir miyim bir gezi de ben yapabilir miyim’ diye düşünüp baktım ama sanırım böyle bir ihtimal yok ama güzel kardeşim bir hikayeyi de beraber yazabilirsek çok mutlu edersin beni. en azından hayatımda bir kere olsun çılgınlık(!) yapmiş olacağım ve umarım şu an ki duygularım aptalca bir duygusallık degildir sadece ve yarın da ve sonra ki günlerde de devam eder
sevgiyle kal,
Emek harcayıp bizimle paylaştığınız için teşekkrüler , devamını bekliyoruz.