Terlikteki Toz ve Güneyden Şarkılar
Author: Feyyaz ALAÇAM
Terlikteki Toz ve Güneyden Şarkılar
Karşılaştıgınız bir insanın ayaklarına neden önce bakarsınız? Bilirim çogunuz öyle şeyler yapmazsınız.
Bir terlik almıştım Paraguay’dan.Yerlilerin giydiği, neredeyse hemzemin bir terlik.
Birkaç ülke gezdim o kahverengi şeylerle.Ve o terlikler işte, fakir gözler serdi önüme, belki onlarca…
Arjantin’in Cordoba’sında da, İzmir’in Buca’sında da, çok sık rastlanır o gözlerin sahiplerine.
İzmir örneğiyle açıklayayım konuyu ;
Güneyden şarkılar ögrendim, dostlarıma söylemek için atladım İzmir’e gittim.Neredeyse koşarak…
(yaşanan bir şarkının vidyosu Youtube)
O en büyük caddelerinde, onca insanın aynı anda sustuğu, ruhsuz, kısa otobüs yolculuklarında hep ayağımda o rahat, hatta şenlikli terliklerim vardı.
Bir sıcaklık, bir gülümseme, belki tanıdık bir yüze rastlama umuduyla insanların gözlerine baktım biraz biraz…
Gözlerini ayaklarıma dikmişlerdi… Önce ayaklarıma…
Parmaklarımın üzerinde birikmiş şehir tozunun miktarını hesaplıyorlar, hafif hafif geriye çekiliyorlardı.
Terliklerime bakıp gülümsedim.
”İyiyiz bee” dedim.
Kravatlarıyla, ellerinde, işkence dizüstü bilgisayarlarıyla, saçları da bakışları gibi neredeyse birbirinin aynı olan, hatta kıyafetlerine aynı kokuyu boca etmiş bir ‘sürü’nün ortasındaydım.
Terliklerimden gözlerime gelene kadar bakışları, çok da bir şey kaybetmediler belki ama, ben ayrıldım sahnelerinden…
Edip Cansever usta diyor ya;
”…
Soğuklar başlayınca havalanıp
Millerce yol katettikten sonra
Güneyi tadan bir kuşun sevinciyle
… ”
Evet, tam bu sevinçle işte, mavi getirmiştim onlara, gözlerimle…
Onlar, terliklerimdeki, griyi ”tercih” ettiler…
Feyyaz Alaçam
